|

Fryslān de mooiste provincie van Nederland






| |
Heamiel
Bolsward
De
Heamieldagen zijn een begrip voor Bolsward en omstreken. Burgers, boeren en buitenlui zijn graag buiten en heel
gewoon; buitengewoon. En buitengewone mensen zijn vaak toppers. En mensen van
heinde en ver roemen de Bolswarders voor hun feestgedruis. Bands, sportclubs,
muziekverenigingen/koren, kaartclubs, hobbyclubs, dierenverenigingen/vogelclubs,
zakenclubs, en golfclubs. En als het golft...(De Dijk), dan deinen alle inwoners
en bezoekers mee op de glooiende "green" die Bolsward figuurlijk is.
Handicap of niet, iedereen mag en kan een balletje meeslaan. En dat is Top. En
daarom verdient Bolsward een tóppers (goeie pers). Laten we allen de naam
hooghouden. Toppers van Bolsward is geen keuze, dat zijn we gewoon;
buitengewoon.
Laat
iedereen maar even in de pas uitgekomen stadsgids kijken. Daar staan alle
toppers in. Daarbij kun je ook denken aan topmonumenten, aan toppers op de
straatnaamborden. Wie waren Dr. Joost Halbertsma en Samuel van Haringhouck enz.
eigenlijk. Toppers van toen. Gouwe ouwe. Tijdens de Heamieldagen is het in
Bolsward één en al feest, er worden activiteiten georganiseerd voor jong en
oud. De belangrijkste activiteiten naast de traditionele heamielmaaltijd zijn:
De intocht van de heakeninginne op woensdag, jaarmarkt op donderdag, het
promconcert Night of the heamiel op vrijdagavond, straatfestival op zaterdag en
een spetterende slotavond met een optreden van De Dijk op zaterdagavond.
www.heamiel.nl
SKS-Skūtsjesilen
Elk jaar houden de skūtsjes
Friesland in de 'besnijing', houden ze Friesland in hun ban. Iedereen
die ook maar iets voor het zeilen voelt, volgt de strijd tussen de oude
vrachtschepen op de voet. Skūtsjesilen is synoniem met wedstrijdzeilen met oude
vrachtschepen, platbodems die rond de eeuwwisseling werden gebouwd om turf, mest
en andere lading tot bij de boerderijen te brengen. Hiervoor moesten de schepen
ondiepe vaarten in. Daarom werden de schepen dan ook lang en plat gemaakt. Als
er wedstrijden waren, en de schipper een paar centen extra kon verdienen, werd
alle huisraad uit het skūtsje gehaald en op de wal gezet.
Deze
skūtsjewedstrijden vonden vaak plaats in perioden dat er weinig werk voor de
schippers was; de boeren hadden immers wel iets anders aan het hoofd dan denken
aan een lading voor de broodschipper. Gelukkig waren er kasteleins die heil in
een zeilwedstrijd zagen, bijvoorbeeld tijdens een jaarmarkt. Maar ook hier ging
de kost voor de baat uit: de prijsuitreiking was in het café en de winnende
schipper moest natuurlijk een rondje geven.
Met
de komst van de watersportverenigingen, zo rond 1850, wordt de organisatie
overgenomen door clubs, doorgaans bestierd door de notabelen. Dat betekende het
eind van het zeilen om geldprijzen en de opkomst van de luxe voorwerpen. De
belangstelling voor het skūtsjesilen loopt terug. De komst van de benzinemotor
leidt via de opdrukker naar de vrachtschepen en het verdwijnen van vele skūtsjes.
Maar een enkeling is zo verslaafd aan dat zeilen met vrachtschepen dat hij de
traditie in stand houdt. Tegen het eind van de tweede wereldoorlog nemen enkele
skūtsjefanaten het initiatief om het skūtsjesilen weer zijn rechtmatige plaats
op de Friese zeilkalender te laten innemen. En nu meer dan zestig jaar later,
bloeit het evenement als nooit tevoren.
Kampioenschap
De grote strijd bij de SKS gaat
om het kampioenschap. Dat gaat naar de schipper die zo weinig mogelijk punten
bijeen heeft gesprokkeld. Dat wordt berekend aan het eind van de serie van elf
wedstrijden en van het totaal wordt de slechtste wedstrijd afgetrokken.
Strafpunten als gevolg van een protest, mogen niet meer als slechtste resultaat
worden beschouwd, dus tellen altijd mee voor het klassement.
Maar wat als twee schippers gelijk eindigen? Volgens het reglement beslist dan
het aantal behaalde eerste plaatsen. Dan het aantal tweede plaatsen, derde
plaatsen etc. Is ook dat gelijk, dan geeft de volgorde van aankomst in de
laatste wedstrijd waarin de skūtsjes gestart zijn, de doorslag
|
|
Wedstrijdplaats
|
Waar het beste te
volgen?
|
|
|
Grou
|
Bij de Tijnje
|
|
|
De Veenhoop
|
Bij Iesicht
|
|
|
Earnewāld
|
Bij het Zandmeer
|
|
|
Terherne
|
Vanaf de pier
|
|
|
Langweer
|
Vanaf het strand van het
dorp
|
|
|
Stavoren
|
Vanaf de IJsselmeerdijk
|
|
|
Woudsend
|
Vanaf de Indyk
|
|
|
Elahuizen
|
Langs de oever voor het
dorp
|
|
|
Lemmer
|
Vanaf de pier bij het
strand
|
|
|
Lemmer
|
Vanaf de pier bij het
strand
|
|
|
Sneek
|
Vanaf het Starteiland
|
www.skutsjesilen.nl
Boerebrulloft Joure
Joure ontwaakt, het is
feest.
De vlag staat op de toren en velen delen mee in de feestvreugde.
Iedereen is welkom bij deze bruiloft waarbij het Bruidspaar en vele gasten
gekleed zijn in de mode van 1850.
10.30 uur Bruidsstoet
In prachtig beschilderde
sjezen, getrokken door donkere Friese paarden gaan de bruiloftsgasten naar het
Gritenijhūs in het 18e eeuwse park Herema State , waar vroeger de
heren van de grietenij, de Vegelins van Claerbergen woonden.
Het bruidspaar zal daar getrouwd worden door de grytman.
Een grietman was de voorganger van de burgemeester, die na 1851 zijn intrede
doet.
Wanneer bruid en bruidegom
met de mooie versierde sjees naar restaurant De Grietman rijden, wachten
hun bruiloftsgasten daar op hen.
Dan kan de bruidsstoet zich in beweging zetten, op weg naar het Gritenijhūs.

11.00 uur Trouwerij
Na het jawoord en het
ondertekenen van de aktes wordt de huwelijkspijp door de bruidzuster
binnengebracht.
Dit is de zuster van de bruid.
Zij geeft de versierde kalken pijp aan de bruid en die geeft op haar beurt de
pijp weer aan haar man.
Vervolgens houdt ze het brandend komfoor bij, zodat de vlam in de Heerenbaai
komt.
Door dit symbool toont zij aan dat zij haar man gedienstig zal zijn.
Deze pijp draagt de bruidegom de gehele dag bij zich.
Na afloop komt de pijp in een kastje aan de wand te hangen.
Bovendien mocht de pijp niet breken, want dat was een slecht voorteken voor het
huwelijk.
Meestal werd de bruidegompijp bij andere belangrijke gelegenheden weer te
voorschijn gehaald.
Na het plechtige gedeelte is het de hoogste tijd om feest te vieren.
Maar eerst wordt het jonge bruidspaar veel geluk gewenst door familieleden en
bekenden.
Zij bieden het paar geschenken aan, in de vorm van linnengoed, dat vroeger
opgerold in de linnenkast bewaard werd.
De bruidegom kreeg van zijn ouders bij het linnengoed een doodshemd.
Dat was de gewoonte, de dood hoort bij het leven.
Omdat het bruidspaar eigenlijk Boer en Boerin worden, hoort bij de
geschenken ook wat vee.
Een echte kraantjeskan wordt hen ook aangeboden.
Ondertussen gaat de brandewijn met rozijnen rond, een drank die vroeger nooit
ontbrak en al weken van tevoren werd ingemaakt.
Ouderwetse muziek met bijpassende dansen worden door de Skotsploech gebracht.
Wanneer alle gasten aan de bruidstafel zitten en op het bruidspaar wachten,
heerst er al een feestelijke stemming.
De bruid strooit eerst nog van alles naar de kinderen in haar buurt,
bruidssuikertjes en lovertjes.
Dat wil zeggen dat zij afscheid neemt van haar jeugd.
En dan begint de maaltijd.

12.00 uur Bruidsmaal
Op de bruidstafel komen nu
echte Oudfriese gerechten te staan, waarvan vast en zeker heerlijk wordt
gesmuld.
Het publiek kan ook mee-eten van de Prom-en-bōle
, een gerecht gemaakt van geweekt, gekruid brood met kaneel en suiker.
Bij de aanwezige kramen kan men ook eten en drinken en Boerejonges
verkrijgen.
Deze maaltijd, met
onderbrekingen voor oude dansen, gedanst door een Folkloristische zang- en
dansgroep , duurt ongeveer een uur.
Na de maaltijd hebben sommige jongeren wel eens zin in een verzetje.
De één wil gaan schotsen en de ander wil een wedstrijd
aanbinden.

13.30 tot 14.00 uur
Unieke harddraverij
Na het bruilofsmaal kiest
men voor een harddraverij.
De bruidegom en zijn vrienden strijden om wie het hardst kan rijden op hun
paarden.
Geheel in stijl van vroeger zal het allemaal gebeuren in Midstraat-West.
Twee aan twee rijden de deelnemers om het hardst op ongezadelde Friese paarden
over een baan van zand.
En harddraven moeten ze, want een strenge jury, keurmeesters worden ze genoemd,
ziet erop toe.
Het publiek kan natuurlijk
mee juichen om ze nog harder te laten rijden, want de spanning moet er in
blijven.
Zulke harddraverijen werden veel tijdens kermissen gehouden, maar op een
bruiloft misstaat zon festijn zeker ook niet.
In 1873, toen de koning in Friesland was, werd in Leeuwarden een harddraverij
gehouden.
Op de draverij won een voorvader van de bekende Tjeerd Veldstra een gouden
horloge.
Dat was voor die tijd een grote prijs.
Sindsdien zijn zulke paardenwedstrijden bijna uit Friesland verdwenen.
Ook vandaag zijn weer schitterende prijzen beschikbaar gesteld, zoals zilveren
karwats en zilveren lepeltjes voor iedere deelnemer.
Deze unieke harddraverij in Joure blijkt een groot succes en daarom organiseert
de Stifting Boerebrulloft ieder jaar zon ouderwetse harddraverij.

15.00 Grote Ringrijderij
s Middags staat de
bruiloft ook in het teken van het paard.
Om drie uur vindt de grote ringrijderij plaats, er wordt gereden door de hele
Midstraat.
Deze ringrijderij, georganiseerd door Het Friese Tuigpaard , trekt ieder
jaar weer duizenden bezoekers uit binnen- en buitenland.
Het is net of heeft hier de tijd even stil gestaan, want wanneer je je ogen
sluit en je hoort paardenhoeven en wagenwielen op de stenen klinken, dan leef je
100 jaar terug.
Het moderne verkeer wordt
vandaag omgeleid, zodat alleen deze oude vervoersmiddelen te zien zijn.
Geen wonder dat Koningin Beatrix in 1954, toen nog prinses, bij deze Friese
bruiloft aanwezig was en grote waardering kreeg voor het Friese paard, dat
geschikt is om aangespannen te worden voor een sjees.
Veel oude sjezen zijn door de tand des tijds verdwenen, maar gelukkig niet
allemaal.
We mogen wel aannemen dat honderden sjezen vroeger over zand- en kleiwegen
gereden hebben.
Er is nog een aantal authentieke sjezen, ingeschreven in het Friese
sjezenstamboek, en daarvan is vandaag in Joure een mooie collectie te zien.
De hoge sjees, eigenlijk een soort tweezitter, diende voor bescherming tegen
opspattend zand of modder.
Hoe rijker men vroeger was des te mooier werd de sjees beschilderd.
De vrouwen en mannen in de sjees, zijn gekleed in 19e eeuwse Friese kleding, de
mode van die tijd.
Ze doen hun uiterste best om zoveel mogelijk ringen te steken.
Ook het mennen kost veel concentratie.
En wie wil niet graag de Zilveren Zweep of een Frysk Waarglźs winnen?
Door de Jouster winkeliers zijn veel fraaie prijzen beschikbaar gesteld.
16.30
Prijsuitreiking
Tot slot van deze ringrijderij
zal de Zilveren Zweep, aangeboden door de winkeliersvereniging W.I.H., aan
degene die in totaal de meeste punten heeft behaald overhandigd worden.
De burgemeester zal aan degene die de eerste prijs behaald heeft een Frysk
Waarglźs uitreiken.

www.boerebrulloft.nl
www.ballonfeesten.nl
| |
-
|